APLIKOWANIE
APLIKACJI

“On ma i ja też chcę!” Jak sprawdzić, czy aplikacja nadaje się dla dziecka?

Wprowadzenie

W sieci jest dostęp do setek aplikacji i zasobów dedykowanych dzieciom. Jednak nie tylko ich wybór jest wyzwaniem, lecz także to, w jaki sposób dziecko może z nich korzystać, aby stać się świadomym użytkownikiem urządzeń mobilnych.

Nie bez znaczenia pozostaje też kwestia wpływu rówieśników na potrzeby dzieci i ich pragnienia. Stąd też dodatkowym wyzwaniem stojącym przed rodzicami jest odpowiedź na dziecięce „On ma i ja też chcę”.

Jak sprawdzić, czy dana aplikacja lub gra nadaje się dla naszego dziecka? W sklepach internetowych aplikacje i gry mają oznaczenia określające grupę wiekową, dla których przeznaczona jest dana treść. W Polsce obowiązuje europejski system oznaczeń PEGI, czyli Pan European Game Information (Ogólnoeuropejski System Klasyfikacji Gier, OSKG). System ten został opracowany również po to, by pomagać rodzicom w podejmowaniu świadomych decyzji podczas zakupu gier. Szczegółowy opis klasyfikacji kategorii wiekowych oraz symboli dodatkowych (które już same w sobie są czytelne) dostępny jest w języku polskim na stronie PEGI.

 

Grafiki symboli PEGI. Trójka na zielonym tle oznacza, że gra jest odpowiednia dla dzieci w każdym wieku, a siódemka, że jest przeznaczona dla dzieci od 7. roku życia (może zawierać budzące lęk sceny lub dźwięki). Pomarańczowa dwunastka oznacza, że gra jest przeznaczona dla dzieci od 12. roku życia (w umiarkowany sposób może pokazywać przemoc lub nagość). Pomarańczowa szesnastka oznacza, że gra jest odpowiednia od 16. roku życia (zawiera realistycznie przedstawioną przemoc lub stosunek seksualny, wulgarny język lub pokazuje sceny, w których bohaterowie palą papierosy, użwają narkotyków lub popełniają przestępstwa). Osiemnastka oznacza, że gra jest przeznaczona tylko dla dorosłych (zawiera bardzo realistyczne i okrutne sceny przemocy). Źródło: Pan European Game Information https://pegi.info/pl

 

 

 

Grafiki dodatkowych symboli PEGI. Ostrzeżenia szczegółowe dotyczące treści gry, kolejno: zawiera wulgaryzmy, zawiera treści nawołujące do nienawiści w stosunku do pewnych grup etnicznych lub społecznych, zawiera sceny zażywania narkotyków, zawiera obrazy lub dźwięki mogące budzić strach, pokazuje bohaterów oddających się grom hazardowym, zawiera sceny seksu, zawiera sceny przemocy lub brutalnej śmierci.

 

Większość urządzeń cyfrowych wyposażona jest w systemy kontroli rodzicielskiej. Zgodnie z założeniami takie narzędzia mają umożliwiać rodzicom ochronę prywatności dzieci i dbać o ich bezpieczeństwo online. Na przykład kontrolują wybór gier, stosując odpowiedni filtr, ograniczają dostęp do przeglądarki internetowej, kontrolują czas, który dziecko może spędzić na graniu czy też poziom interakcji w internecie (czat) i wymiany danych (wiadomości tekstowe, treści wygenerowane przez użytkownika). O szczegóły dotyczące rozwiązań zastosowanych na danym urządzeniu należy prosić jego producentów.

Nawet najlepsza aplikacja nie zapewni dziecku bezpieczeństwa w takim stopniu, w jaki może mu to zagwarantować rodzic. Rozmowy, wspólnie spędzony czas, budowanie relacji opartej na szczerości i zaufaniu nie ustrzegą nas przed trudnymi sytuacjami, które są naturalną składową życia. Mogą jednak sprawić, że rodzina będzie skuteczniejsza we wspólnym radzeniu sobie z wyzwaniami.

Jeśli Twoje dziecko chce korzystać z nowej aplikacji, w pierwszym kroku zainstaluj ją na swoim urządzeniu. Niezależnie od tego, czy jest to gra, czy pomoc w nauce języka, przetestuj jej możliwości i sprawdź sam, co kryje się pod kolorową ikoną. Zawsze towarzysz dziecku przy pierwszej instalacji aplikacji na jego urządzeniu. Niech wspólne uruchomienie świeżo zainstalowanej gry lub programu stanie się Waszym rytuałem. Pamiętaj, że aplikacje co jakiś czas wymagają uaktualnienia. Mogą pojawić się w niej treści lub reklamy, których do tej pory nie było. Dlatego raz na jakiś czas warto robić przegląd zasobów w telefonie dziecka.

Wspólnie z dzieckiem ustalcie zasadę, że na jego urządzeniu będzie mogło być zainstalowanych maksymalnie na przykład dziesięć aplikacji. Instalacja kolejnych oraz usuwanie ponadprogramowych zasobów będą dobrą okazją do wspólnej rozmowy i uczenia się trudnej sztuki dokonywania wyborów. Pozwól dziecku podejmować decyzje, argumentować, opowiadać o swoich potrzebach. Doradzaj, pytaj, wspieraj.

 

Przygotowując się do takich rozmów, możesz skorzystać z książek.:

  • Michał Rusinek, Aneta Załazińska, Co ty mówisz?! Magia słów, czyli retoryka dla dzieci, Wydawnictwo Literatura.
  • Oscar Brenifier, seria Dzieci Filozofują, której „każdy tom zawiera sześć ważnych pytań. Każde pytanie prowadzi do sześciu możliwych odpowiedzi, których mogłoby udzielić dziecko. Z kolei każda odpowiedź prowadzi do kilku nowych pytań, które w jakiś sposób podważają wcześniejszą odpowiedź. A wszystko to w odniesieniu do codziennego życia dziecka”[1].

 

[1] Fragment materiałów informacyjnych na temat serii, Wydawnictwo Zakamarki.

Korzystanie z bezpłatnych aplikacji najczęściej wiąże się śz obecnością w nich reklam. Rozmawiając z dzieckiem na ten temat, możesz skorzystać z materiałów przygotowanych przez ekspertów, np.:

To dobry moment, by porozmawiać z dzieckiem nie tylko o reklamach, ale i o pozornej bezpłatności aplikacji. Jeśli nie ma konieczności dokonania przelewu, to czym płacimy? Co to znaczy, że aplikacja jest bezpłatna? Zwykle bezpłatnie oferowane są te aplikacje, które wypełnione są reklamami, zatem płacimy naszą uwagą i potencjalnymi zakupami proponowanych nam towarów. Inną możliwością jest „płacenie” informacją na swój temat. Warto przeglądać regulaminy aplikacji i sprawdzać, do jakich treści po jej zainstalowaniu na nasz temat będzie miał dostęp producent (geolokalizacja, dostęp do mikrofonu, zdjęć itp). Na początku to jest zadanie rodzica, ale warto od razu uświadamiać dziecko, aby nabierało dobrych nawyków, a z czasem samo potrafiło sprawdzić i ocenić daną aplikację.

Warto przedyskutować wybór lub odrzucenie jakiejś aplikacji i wspólnie podjąć decyzję. Można nawet umówić się na zabawę w beta testerów, czyli wspólne zagranie w kilka gier po umówieniu się, że będziemy się im krytycznie przyglądać. Jeśli aplikacja, którą ma rówieśnik, ostatecznie nie znajdzie się w urządzeniu naszego dziecka, to warto kontynuować rozmowę tak, by wzmocnić dziecko w poczuciu słuszności podjętej decyzji i przygotować je na rozmowę z innymi dziećmi. Jest to znakomite ćwiczenie z argumentacji.

W zależności od wieku i możliwości dziecka możemy zaproponować mu napisanie minirecenzji na temat aplikacji, którą chce mieć na swoim smartfonie, albo przygotowanie 5 argumentów za daną aplikacją i wskazania 3 argumentów przeciw nie (będzie to wymagało krytycznego i obiektywnego podejścia do tematu). Zebrane argumenty będą wspaniałą podstawą Waszej rozmowy.